Jak bardzo musi bać się dziewczynka, żeby ktoś jej wysłuchał?

Sprawa

Irena zwróciła się o ochronę dla swoich córek, lecz jej prośby zignorowano. Gdy sama podjęła próbę ich ochrony, utraciła prawo do opieki nad dziećmi.

Historia wielu migrantek

Historia Ireny jest historią wielu kobiet migrantek mieszkających w Barcelonie. Irena poznała Hiszpana, zakochała się i wyszła za mąż. Z myślą o wspólnej przyszłości zostawiła w Polsce dom, rodzinę i przyjaciół, by zamieszkać w słonecznej Hiszpanii. Nauczyła się języka i krok po kroku zbudowała tu nowe życie. Wyjeżdżając z Polski, niewiele wiedziała o przemocy w związku i nie była na nią przygotowana – nikt nie jest. Gdy po latach jej książę z bajki zaczął stosować przemoc – najpierw kontrolę przymusową (coercive control) i przemoc ekonomiczną, a w końcu także fizyczną – nie wiedziała, jak się bronić. Próbowała unikać kontaktu z byłym mężem i chronić przed nim córki. Przekonała się wtedy, że nie ma do tego prawa. Jako matka dzieci, które wychowuje razem z ich ojcem, musi znosić przemoc, czekać, aż służby zareagują, i oddawać córki w ręce człowieka, którego się boi.

• 2025Sąd Okręgowy w Barcelonie (Audiencia Provincial) wznowił postępowanie w sprawie zdarzenia z września 2023 r., ponieważ w pierwszej instancji nie przesłuchano świadków. Ponadto dwukrotnie nakazał zbadanie zawiadomienia o przemocy ojca wobec dziewczynek. Mimo toczących się postępowań karnych sąd rodzinny orzekł w wyroku rozwodowym opiekę naprzemienną.
• Jesień 2026Irena wniosła o zastosowanie pilnych środków ochrony dzieci. Sąd nie uwzględnił wniosku i powierzył opiekę ojcu ze skutkiem natychmiastowym, bez stopniowego przejścia zalecanego przez terapeutki. Dziewczynki prosiły, aby nie przekazywać ich ojcu, a Irena ich nie wydała.
• 24 października 2026 r.Irena została zatrzymana w obecności córek i spędziła noc w areszcie policyjnym. Dziewczynki przekazano ojcu. Wobec Ireny orzeczono zakaz zbliżania się do córek na odległość mniejszą niż 1000 metrów oraz zakaz kontaktowania się z nimi.

Przeciwko ojcu toczą się trzy postępowania karne. Do czasu prawomocnego wyroku przysługuje mu domniemanie niewinności. Nie domagamy się wyroku. Domagamy się, żeby dziewczynki zostały wysłuchane i chronione, dopóki sprawy są wyjaśniane.

Szczególnie trudna sytuacja

Nie mamy złudzeń

Irena jest imigrantką, ofiarą przemocy i matką, daleko od swojego kraju. Jest w szczególnie trudnym położeniu. Dlatego jej prawa i prawa jej córek muszą być szczególnie chronione, a jej bezpieczeństwo – uważnie monitorowane. Potwierdzają to oficjalne dane:

Źródła: hiszpańskie Ministerstwo Równości, „Mujeres especialmente vulnerables a la violencia” (Macroencuesta 2024, maj 2026), tabele 3.9 i 3.18 – dane dla kobiet urodzonych w innych krajach Europy są szacunkami i należy je traktować ostrożnie; INE, Encuesta de Condiciones de Vida 2025; MSW Hiszpanii, system VioGén (2024–2025).

Polska

Czego oczekujemy od Konsulatu Generalnego RP w Barcelonie

Irena i jej córki są obywatelkami polskimi. Prosimy Konsula Generalnego, Macieja Bernatowicza, o:

• Opiekę konsularną nad Ireną – obywatelką RP, która jest na wolności, ale toczy się wobec niej postępowanie karne i ma zakaz kontaktu z córkami (art. 5 Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych): kontakt z nią i obecność na rozprawach w charakterze obserwatora.
• Ochronę interesów małoletnich obywatelek RP (art. 5 lit. h tej konwencji): pisemne wystąpienie do DGPPIA i Fiscalía de Menores o informację, czy dziewczynki zostały wysłuchane i jak się czują. To wyraz zainteresowania państwa polskiego losem Polek w trudnej sytuacji.
• Przekazanie sprawy do MSZ (Departament Konsularny) i Rzecznika Praw Dziecka, który interweniował już w sprawach polskich dzieci za granicą. Do Rzecznika można też napisać bezpośrednio.

Podstawa prawna: Konwencja wiedeńska o stosunkach konsularnych z 1963 r., art. 5 lit. e i h (pomoc obywatelom i ochrona interesów małoletnich obywateli); ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. – Prawo konsularne (t.j. Dz.U. 2023 poz. 1329), art. 18 pkt 1 (ochrona praw i interesów obywateli), art. 19 (działania, gdy prawa obywatela naruszono niezgodnie z międzynarodowymi standardami praw człowieka) i art. 20 (pomoc konsularna, m.in. w razie aktu przemocy wobec obywatela); ustawa z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka; Konwencja o prawach dziecka, art. 3, 12 i 19; konwencja stambulska, art. 26 i 31.

Kontekst prawny

Przemoc zastępcza (violencia vicaria): co mówi prawo w Katalonii i Hiszpanii

Przemoc zastępcza to przemoc wobec dzieci, której celem jest skrzywdzenie ich matki. Pojęcie wprowadziła psycholożka Sonia Vaccaro. Nie zaczyna się od dzieci: zwykle jest dalszym ciągiem przemocy wobec kobiety – kontroli przymusowej (coercive control), przemocy psychicznej i fizycznej, nękania – gdy ta próbuje odejść. Sprawca wykorzystuje wtedy dzieci jako narzędzie, aby nadal kontrolować i krzywdzić matkę – na przykład poprzez kontakty z dziećmi, kolejne postępowania sądowe czy spór o opiekę. Irena opisuje, że doświadczyła właśnie takiej przemocy, zanim straciła córki. Katalonia jako pierwsza uznała przemoc zastępczą w ustawie.

Jak rozwijały się badania i prawo

• 2010Kataloński kodeks cywilny stanowi, że rodzicowi, wobec którego istnieją uzasadnione przesłanki przemocy, nie przyznaje się prawa do opieki nad dziećmi.
• 2017Hiszpański parlament przyjmuje Ogólnokrajowy Pakt przeciwko Przemocy ze względu na Płeć.
• 2020Katalonia jako pierwsza wprowadza do ustawy definicję przemocy zastępczej (ustawa 17/2020). W Tarragonie powstaje pierwszy ośrodek Barnahus, w którym dziecko opowiada o tym, co przeżyło, tylko raz i tylko wyspecjalizowanym profesjonalistom.
• 2021W czerwcu wchodzi w życie ogólnohiszpańska ustawa o ochronie dzieci przed przemocą (LOPIVI), a w listopadzie Katalonia przyjmuje dekret 26/2021 o przemocy zastępczej, który zaostrza zasady przyznawania opieki i kontaktów.
• 2023Specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. przemocy wobec kobiet, Reem Alsalem, stwierdza w raporcie A/HRC/53/36, że sądy rodzinne pomijają przemoc przy decyzjach o opiece. W Katalonii działa już 14 ośrodków Barnahus.
• 2026Rząd Hiszpanii kieruje do Kongresu ustawę o przemocy zastępczej. Z powodu przedterminowych wyborów projekt przepada i wciąż czeka na ponowne podjęcie.

To nie jest odosobniony przypadek

Irena nie jest pierwszą matką, która walczy o ochronę swoich dzieci

W Hiszpanii wiele matek, które zgłaszały przemoc i prosiły o ochronę dzieci, straciło opiekę nad nimi albo zostało skazanych za to, że próbowały je chronić. Kilka znanych spraw:

• Irune Costumero (Biskaja) – służby społeczne odebrały jej córkę. W 2020 r. specjalni sprawozdawcy ONZ zażądali wyjaśnień od rządu Hiszpanii, a czworo urzędników stanęło przed sądem. Público · ONU (2020)
• Juana Rivas (Granada) – skazana za uprowadzenie dzieci po tym, jak zgłosiła przemoc; odebrano jej władzę rodzicielską. Najwyższą cenę zapłacili jej synowie. W lipcu 2025 r. młodszego syna przekazano ojcu we Włoszech, choć jego psycholożka ostrzegała, że chłopiec boi się o swoje życie, a hiszpański sąd go nie wysłuchał. Ojciec stoi we Włoszech przed sądem pod zarzutem znęcania się fizycznego i psychicznego nad obydwoma synami. Od tamtej pory matka nie może porozmawiać z synem. Artículo 14 · El Salto
• María Sevilla (Madryt) – skazana za uprowadzenie po tym, jak zgłosiła, że jej syn opowiadał o wykorzystywaniu; później częściowo ułaskawiona. El Salto (2022) · El Salto (2023) · Público
• Matka cudzoziemka (El Salto, 2025) – po bezskutecznych prośbach o ochronę w Hiszpanii wyjechała z córką do swojego kraju. Na podstawie konwencji haskiej dziewczynkę jej odebrano i odesłano do Hiszpanii, a matkę postawiono przed sądem za uprowadzenie dziecka. Według badania Uniwersytetu Complutense, sfinansowanego przez hiszpańskie Ministerstwo Równości, w 78% spraw, w których matka zgłasza przemoc seksualną ojca wobec dziecka, ojciec i tak otrzymuje opiekę wyłączną lub naprzemienną.
• María Salmerón, Susana Guerrero, Patricia González, Ana María Bayo, Sara (Estremadura), Daria Sidorkevich, Inma Fuentes… i wiele innych.

Sieci matek chroniących dzieci udokumentowały prawie 400 takich spraw. Skoro ten sam schemat powtarza się tak często, problemem nie jest pojedyncza matka. Prawo, albo sposób jego stosowania, nie odpowiada na podstawową potrzebę: ochronę dzieci przez wysłuchanie ich. Reforma LOPIVI i ustawa o przemocy zastępczej wciąż czekają na uchwalenie.

Jak pokazują podobne przypadki w Hiszpanii i na całym świecie, prawa kobiet są respektowane tylko wtedy, gdy łączymy siły i działamy razem. Dołącz do nas.

Więcej spraw matek chroniących dzieci: El Salto — Madres protectoras · Artículo 14 — Irena

Ksenofobia instytucjonalna

Bycie cudzoziemką nie może być okolicznością obciążającą

Badania pokazują, że matki migrantki napotykają w wymiarze sprawiedliwości i w systemie ochrony dodatkowe przeszkody:

• Obserwatorium Instytucjonalnej Przemocy wobec Kobiet (OVIM) przeanalizowało w raporcie z 2026 r. 139 spraw: sześć na dziesięć wskazuje na wymiar sprawiedliwości, w 94% działania instytucji ponownie wiktymizowały kobietę, a przemoc ta częściej dotyka migrantek.
• Według organizacji matek migrantek 62,6% przypadków przemocy instytucjonalnej ma podłoże rasistowskie, a rejestry podejrzeń krzywdzenia dzieci biorą pod uwagę m.in. to, czy matka jest cudzoziemką i jak zna język.
• GREVIO (Rada Europy) wskazało w 2024 r., że migrantki są nadreprezentowane wśród ofiar przemocy ze względu na płeć w Hiszpanii, i wezwało do obowiązkowych szkoleń dla sędziów orzekających o opiece i kontaktach.
• Raport z 2025 r. o systemie VioGén stwierdza, że migrantki częściej doświadczają przemocy, a otrzymują mniej ochrony, bo ocena ryzyka nie uwzględnia ich sytuacji.

Matka cudzoziemka, bez rodziny w Hiszpanii, która zgłasza przemoc ze strony Hiszpana o mocnej pozycji społecznej, startuje z gorszej pozycji. Domagamy się, aby w sprawie Ireny zapewniono równe traktowanie, wolne od uprzedzeń, czego wymagają art. 4 ust. 3 konwencji stambulskiej i art. 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Prawa człowieka

Ochrona dziecka nie może być karana

Jakkolwiek godne poszanowania jest prawo, karanie matki, która boi się o swoje dzieci, jest łamaniem prawa, praw człowieka i praw dziecka.

Akty prawne dotyczące przemocy zastępczej

Przepisy międzynarodowe, europejskie, hiszpańskie i katalońskie, które chronią matki i dzieci przed przemocą zastępczą – z konkretnymi artykułami.

Międzynarodowe (ONZ)

• Convención sobre los Derechos del Niño (1989) art. 3, 9, 12, 19
  Dobro dziecka (3); nierozdzielanie z rodzicem, chyba że wymaga tego dobro dziecka (9); prawo do bycia wysłuchanym (12); ochrona przed wszelkimi formami przemocy fizycznej i psychicznej (19).
• Comité de los Derechos del Niño — Observaciones generales 12, 13 y 14
  Wytyczne ONZ: jak zapewnić prawo dziecka do bycia wysłuchanym (KO 12), do życia bez przemocy (KO 13) i do pierwszeństwa jego dobra (KO 14).
• CEDAW (1979) y Recomendación general 35 (2017) art. 2, 5, 16.1.d
  Obowiązek eliminowania dyskryminacji i stereotypów płciowych, także w sądach (2, 5); równość w sprawach rodzinnych, z dobrem dzieci jako sprawą nadrzędną (16). Komitet CEDAW już w 2014 r. (opinia 47/2012) uznał, że Hiszpania naruszyła konwencję, bo przy ustalaniu kontaktów nie wzięła pod uwagę przemocy.
• Relatora Especial de la ONU sobre la violencia contra las mujeres — informe A/HRC/53/36 (2023)
  Raport wskazuje, że sądy rodzinne pomijają przemoc domową przy decyzjach o opiece.

Europa

• Convenio de Estambul (Consejo de Europa, 2011; España, 2014) art. 4.3, 26, 31, 33, 34, 35, 48, 56
  Zakaz dyskryminacji, także ze względu na pochodzenie lub status migrantki (4.3); ochrona dzieci będących świadkami przemocy (26); przy opiece i kontaktach trzeba uwzględnić przemoc i nie narażać matki ani dzieci (31); przemoc psychiczna (33), nękanie (34) i fizyczna (35); zakaz obowiązkowej mediacji (48); ochrona ofiar w postępowaniu (56).
• Convenio Europeo de Derechos Humanos art. 3, 8, 14
  Zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania (3), prawo do życia rodzinnego (8) i zakaz dyskryminacji (14). ETPC skazywał państwa za brak ochrony kobiet zgłaszających przemoc (Opuz p. Turcji, 2009; Talpis p. Włochom, 2017).
• Carta de los Derechos Fundamentales de la UE art. 24
  Dzieci mają prawo do ochrony, do swobodnego wyrażania poglądów i do tego, by ich dobro było najważniejsze.
• Directiva 2012/29/UE (víctimas) y Directiva (UE) 2024/1385 (violencia contra las mujeres)
  Indywidualna ocena potrzeb ochrony, przy założeniu szczególnej bezbronności dzieci; dyrektywa z 2024 r. wzmacnia ochronę ofiar przemocy wobec kobiet i ich dzieci.
• Convenio de Lanzarote (Consejo de Europa, 2007) art. 35
  Przesłuchania dzieci – możliwych ofiar wykorzystywania – mają odbywać się bez zwłoki, w przystosowanych miejscach, przez przeszkolonych specjalistów i jak najrzadziej.

Hiszpania

• Constitución Española art. 15, 24, 39
  Prawo do integralności fizycznej i psychicznej (15), do skutecznej ochrony sądowej (24) oraz ochrona dzieci zgodnie z umowami międzynarodowymi (39.4).
• LO 1/2004 de Medidas de Protección Integral contra la Violencia de Género art. 1.4, 61, 65, 66
  Przemoc ze względu na płeć obejmuje przemoc wobec dzieci w celu skrzywdzenia matki (1.4); dzieci są ofiarami; sąd może zawiesić oskarżonemu władzę rodzicielską, opiekę i kontakty (61, 65, 66).
• LO 8/2021 de Protección Integral a la Infancia y la Adolescencia frente a la Violencia (LOPIVI) art. 11, 15, 16
  Prawo dzieci do bycia wysłuchanymi (11); każdy, kto widzi oznaki przemocy wobec dziecka, musi to zgłosić (15), a profesjonaliści mają szczególny obowiązek (16).
• LO 1/1996 de Protección Jurídica del Menor art. 2, 9
  Dobro dziecka obejmuje ochronę przed przemocą (2); prawo do bycia wysłuchanym w każdym postępowaniu – zawsze od 12 lat, a wcześniej przy wystarczającej dojrzałości (9).
• Código Civil art. 92.7, 94, 156, 158
  Brak opieki naprzemiennej i kontaktów dla rodzica, wobec którego toczy się postępowanie karne o przemoc lub są uzasadnione przesłanki przemocy (92.7, 94); pomoc psychologiczna dla dziecka za zgodą jednego rodzica (156); sąd może zarządzić pilne środki ochrony dziecka z urzędu albo na wniosek dziecka, krewnego lub prokuratury (158).
• Código Penal art. 153, 171, 172, 172 ter, 173.2
  Znęcanie (153), groźby (171), przymus (172), nękanie (172 ter) i uporczywa przemoc fizyczna lub psychiczna w rodzinie (173.2) – czyli zachowania składające się na kontrolę przymusową (coercive control).
• Ley de Enjuiciamiento Criminal y Ley de Enjuiciamiento Civil LECrim 544 ter, 544 quinquies · LEC 770.4
  Nakaz ochrony ze środkami cywilnymi dla dzieci (544 ter); szczególne środki ochrony małoletnich (544 quinquies); wysłuchanie dzieci w sprawach rodzinnych (770.4).
• Ley 4/2015 del Estatuto de la Víctima del Delito art. 19–26
  Ochrona ofiar, zwłaszcza dzieci, w trakcie śledztwa i procesu, tak aby uniknąć wtórnej wiktymizacji.

Katalonia

• Llei 5/2008 del dret de les dones a erradicar la violència masclista (modificada per la Llei 17/2020) art. 4
  Uznaje za formy przemocy ze względu na płeć przemoc fizyczną, psychiczną, ekonomiczną, zastępczą i instytucjonalną oraz nakłada na administrację obowiązek należytej staranności.
• Codi civil de Catalunya, llibre segon (reformat pel Decret llei 26/2021) art. 211-6, 233-11.3, 236-3, 236-5
  Dobro dziecka i prawo do bycia wysłuchanym, zawsze od 12 lat (211-6); brak opieki dla rodzica, wobec którego są uzasadnione przesłanki przemocy (233-11.3); środki ochrony dziecka (236-3); odmowa lub zawieszenie kontaktów (236-5).
• Llei 14/2010 dels drets i les oportunitats en la infància i l’adolescència art. 5, 7
  Dobro dziecka (5) i prawo do bycia wysłuchanym (7) we wszystkich sprawach, które go dotyczą.
• Estratègia Barnahus (Acord GOV/157/2022)
  Ośrodki, w których dzieci – ofiary opowiadają o tym, co przeżyły, tylko raz, specjalistom, w bezpiecznym miejscu.

25 listopada

Do zobaczenia na manifestacji 25N w Barcelonie

25 listopada, w Międzynarodowy Dzień Eliminacji Przemocy wobec Kobiet, wyjdziemy na ulice razem z ruchem feministycznym Barcelony. Wspólną manifestację zwołuje Novembre Feminista, którego siedzibą jest Ca la Dona (c/ Ripoll 25). Tegoroczne hasło to „Feministes antiracistes i antifeixistes contra les violències masclistes” (feministki antyrasistowskie i antyfaszystowskie przeciwko przemocy wobec kobiet). Przyjdź z nami i nieś przesłanie: słuchanie dzieci nie jest opcjonalne.

Kiedy i gdzie: Środa, 25 listopada 2026 r. · Barcelona · Aktualne informacje: novembrefeminista.caladona.org

Napisz list

Jeden list może wiele zmienić

Instytucje reagują, gdy otrzymują wiele uzasadnionych próśb. Każdy może napisać do Síndic de Greuges de Catalunya (katalońskiego rzecznika praw obywatelskich) i do Konsulatu Generalnego RP w Barcelonie. Skopiuj wzór, dopisz swoje imię i nazwisko i wyślij. Prosimy: nigdy nie pisz do dziewczynek ani do ich ojca i nie przekazuj dziewczynkom wiadomości przez inne osoby.

Do Síndic de Greuges de Catalunya (po hiszpańsku lub katalońsku)

Skarga online na sindic.cat · sindic@sindic.cat · 900 124 124

Al Síndic de Greuges de Catalunya:

Me dirijo a usted como ciudadana/o preocupada/o por la situación de dos niñas, hijas de Irena, ciudadana polaca residente en Cataluña, cuyo caso se ha hecho público en el diario Artículo 14 (8 de noviembre de 2026): https://www.articulo14.es/016-ni-una-mas/que-lleva-a-una-madre-a-esconderse-con-sus-hijas-20261108.html

Según la información disponible, Irena denunció violencia y solicitó protección para sus hijas. Dos informes psicológicos describen miedo y ansiedad en las niñas y recomiendan que cualquier cambio en la custodia sea gradual. Aun así, la custodia se modificó de forma inmediata y no consta que las niñas hayan sido escuchadas por profesionales especializados en un entorno seguro.

En el marco de sus competencias de defensa de los derechos de la infancia, le solicito que se dirija a la DGPPIA y a la Fiscalía de Menores para que:
1. las niñas sean escuchadas sin demora, con las garantías del modelo Barnahus (art. 9 LO 1/1996, art. 211-6 CCCat, art. 12 de la Convención sobre los Derechos del Niño);
2. se garantice su seguridad y su bienestar;
3. se valore su vínculo con la madre, de acuerdo con su interés superior.

Atentamente,
[Nombre y apellidos, DNI/NIE, correo electrónico]

Do Konsulatu Generalnego RP w Barcelonie (po polsku)

barcelona.konsul@msz.gov.pl

Szanowny Panie Konsulu Generalny,

zwracam się w sprawie Ireny, obywatelki RP mieszkającej w Katalonii, oraz jej dwóch małoletnich córek. Sprawę opisał hiszpański dziennik Artículo 14 (8 listopada 2026 r.): https://www.articulo14.es/016-ni-una-mas/que-lleva-a-una-madre-a-esconderse-con-sus-hijas-20261108.html

Proszę o:
1. objęcie Ireny opieką konsularną, w tym obecność przedstawiciela Konsulatu na rozprawach w charakterze obserwatora (art. 5 Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych, art. 18–20 ustawy Prawo konsularne);
2. pisemne wystąpienie do DGPPIA i Fiscalía de Menores o informację, czy dziewczynki zostały wysłuchane i jak się czują (art. 5 lit. h Konwencji wiedeńskiej);
3. przekazanie sprawy do Departamentu Konsularnego MSZ oraz do Rzecznika Praw Dziecka.

Będzie to wyraz zainteresowania państwa polskiego losem Polek w trudnej sytuacji.

Z wyrazami szacunku,
[imię i nazwisko, adres e-mail]

Chcesz przekazać Irenie kilka słów wsparcia? Napisz do nas w prywatnej wiadomości na Instagramie, a przekażemy je dalej.

Zbiórka

Wesprzyj Irenę

Zebrane środki zostaną przeznaczone na koszty prawne i obronę Ireny.

Zbiórka pojawi się tu wkrótce.

Prosimy o wsparcie

Kogo poprosiłyśmy o pomoc?

Napisałyśmy do osób publicznych z prośbą, żeby nagłośniły sprawę Ireny. Tu widać, do kogo i czy już odpowiedziały. Jeśli którąś z nich obserwujesz, oznacz ją z hasztagiem #EstamosConIrenka.

Działaj

Jak możesz pomóc

Jak pokazują podobne przypadki w Hiszpanii i na całym świecie, prawa kobiet są respektowane tylko wtedy, gdy łączymy siły i działamy razem. Dołącz do nas.

Udostępnij tę stronę

Im więcej osób zna sprawę, tym trudniej będzie zignorować te dziewczynki. Używaj #EstamosConIrenka.

Udostępnij: WhatsApp · Telegram · Facebook · X · LinkedIn

25N — Dzień Eliminacji Przemocy wobec Kobiet

Dołącz do zgromadzeń 25 listopada i nieś przesłanie: słuchanie dzieci nie jest opcjonalne.

Napisz do instytucji

Każdy może złożyć skargę do Síndic de Greuges, prosząc, by dziewczynki zostały wysłuchane w bezpiecznych warunkach.

Chroń dziewczynki

Nie udostępniaj zdjęć, imion, nazwy szkoły ani żadnych danych, które pozwolą je rozpoznać. Nie przekazuj dziewczynkom wiadomości przez inne osoby.

Pomoc i wiedza

Organizacje zajmujące się tym tematem

Catalunya

• Síndic de Greuges – rzecznik praw, także praw dziecka
• Institut Català de les Dones – telefon 900 900 120
• Infància Respon (116 111) – zgłoszenia krzywdzenia dzieci
• Fundació Vicki Bernadet – wykorzystywanie seksualne dzieci
• Associació Hèlia – wsparcie kobiet doświadczających przemocy
• Plataforma Unitària contra les Violències de Gènere – sieć organizacji z Katalonii

Hiszpania

• Fundación ANAR – pomoc dzieciom i nastolatkom w zagrożeniu
• Save the Children España – prawa dziecka
• Women’s Link Worldwide – sprawy sądowe o prawa kobiet i dziewczynek
• Coordinadora Estatal para la erradicación de la Violencia Vicaria y la Violencia de Género Institucional

Polska

• Fundacja Centrum Praw Kobiet – baza wiedzy, telefon 800 107 777
• Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę – ochrona dzieci
• Rzecznik Praw Dziecka

Międzynarodowe

• Specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. przemocy wobec kobiet
• Konwencja stambulska – GREVIO (Rada Europy)

Instagram

Wkrótce pojawią się tu aktualności z kampanii. Obserwuj nas, żeby niczego nie przegapić.